Tagged: หลวงปู่ชา

โลกียวิสัยเป็นปกติของมนุษย์

หลวงปู่ชา

Advertisements

เวลาอันมีค่า

ท่านจะไม่เกิดปัญญาจากการจับตาดูผู้อื่น พระวินัยเป็นเครื่องช่วยในการทำสมาธิภาวนาของท่าน
ไม่ใช่อาวุธสำหรับติเตียนหรือจับผิดผู้อื่น

ไม่มีใครสามารถฝึกปฏิบัติให้ท่านได้ และท่านก็ไม่สามารถฝึกปฏิบัติให้ผู้อื่นได้

พระโพธิญาณเถระ หลวงปู่ชา วัดหนองป่าพง

วิมุตติต้องอาศัยสมมติ

เปรียบง่ายๆให้ฟัง เราไปซื้อกล้วยหรือซื้อมะพร้าวใบหนึ่งจากตลาด แล้วก็เดินหิ้วมา อีกคนหนึ่งก็ถาม “ท่านซื้อกล้วยมาทำไม ?”
“ซื้อไปรับประทาน”
“เปลือกมันต้องรับประทานด้วยหรือ ?”
“เปล่า”
“ไม่เชื่อหรอก ไม่รับประทานแล้วเอาไปทำไมเปลือกมัน ?”

หรือเอามะพร้าวใบหนึ่งมาก็เหมือนกัน
“เอามะพร้าวไปทำไม ?”
“จะเอาไปแกง”
“เปลือกมันแกงด้วยหรือ ?”
“เปล่า”
“จะเอาไปทำไมล่ะ ?”

เอ้า จะว่าอย่างไรล่ะ จะตอบปัญหาเขาอย่างไรด้วยความอยาก ถ้าไม่อยาก เราก็ไม่ได้ทำให้มันมีปัญญานะ การทำความเพียรก็เป็นเช่นนั้น คือทำด้วยการปล่อยวาง อย่างกล้วย อย่างมะพร้าว เอาไปทำไมเปลือกมัน ? ก็เพราะว่ายังไม่ถึงเวลาเอามันทิ้ง มันก็ห่อเนื้อในมันไปอยู่นั้น ยังไม่ถึงเวลาจะทิ้ง ก็ถือมันไว้ก่อนการประพฤติปฏิบัติก็เหมือนกัน สมมติ วิมุตติ ก็ต้องปนกันอยู่อย่างนั้น เหมือนมะพร้าว มันจะปนอยู่ทั้งเปลือก ทั้งกะลา ทั้งเนื้อ เราก็เอามาทั้งหมดแหละ เขาจะหาว่า เรากินเปลือกมะพร้าวอย่างไรก็ช่างเขา “เรารู้จักของเราอยู่”

หลวงปู่ชา สุภัทโท

การปฏิบัติธรรม

” .. การปฏิบัติจริง ๆ ก็ปฏิบัติเมื่อประสบอารมณ์ นั่นแหละการปฏิบัติ 

แล้วที่มันประสบอารมณ์กันอยู่นั้น เช่นมีอะไร 
มีคนมาพูดไม่ถูกใจนะ เราเป็นทุกข์ขึ้นมา 
ถ้าคนพูดให้ถูกใจเรา เราก็เป็นสุข 

ตรงนี้แหละตรงที่จะปฏิบัติ เราจะปฏิบัติอย่างไร อันนี้สำคัญ .. ”

หลวงปู่ชา สุภัทโท

หลงโลก

หลวงพ่อชา

เราฟังธรรมก็เพื่อจะได้มีความรู้ ไปแก้ปัญหาของโลก
เพราะโลกอันนี้ไม่ต้องแก้ปัญหาอะไรให้มันมากมาย
มาแก้ความเห็นของเรา มาแก้ความคิดของเรา
มาแก้ทิฏฐิของเรา ให้มีความเห็นอันถูกต้องเป็นสัมมาทิฏฐิเท่านั้น
โลกที่มันตั้งอยู่มันก็ตั้งอยู่ตามสภาพของมัน
เพราะเราไปหลงโลก มันจึงทุกข์
โลกนั้นมันไม่ทุกข์ โลกนั้นมันไม่ยาก เราเป็นคนยาก

หลวงปู่ชา สุภทฺโท